Zor



Yaşamak zor iş kardeşim

Bu hengameye ayak uydurmak zor iş,

Hele daha gençsen ömrünün baharındaysan,

Önünde koca bir sonbahar olacaksa.

Ömür iki gün gibi gelip geçecek ama,

Sonunda iki ayrı ömür gibi uzun,

İki ömür gibi karmakarışık, anlamsız.

Yaşamak zor iş kardeşim.

Dert tasa sende kalacak sonunda,

Senden sonralara dertli bir sen hatırası.

Beyazı, sarısı , mavisi , yeşili , karası.

Zor iş.

 

Yaşamak zor iş kardeşim,

Bu dağınıklık içinde teksen hele.

Yürüdüğün yollardan çok kişi geçmişse.

Hepsi ısrarla zor diyorsalar fısıldaşarak,

Anla ki zor iş yaşamak.

Başkasına ulu orta anlatılmaz da üstelik.

Bir anda dank eder insanın kafasında bir şeyler.!

Güllerin solmuş yapraklarını görünce,

Yağmur anında sokaklardaki boşlukta,

Söylediğin hüzünlü şarkılar bilir her şeyi,

“Zor dostum zor” çok zor.

Nefes alıp vermek ne kolay da,

Bir nefes huzur bulmak ne kadar da zor…

 

 

Gölgeler ile aydınlıkların yan yana bulunduğu yerdesin,

Titrek sesin ile düğümlenmiş duygularının harmanlandığı yerde.

Avuç dolusu gerçeğin, gökleri saran hayalleri yendiği yerde.

Sarssanda dünyayı yerinden, sonunda boşluktan ibaret olacağım yerde.

En önemli özelliğin olan “düşünebilmek” ‘in, suyunu çıkardığın yerde.

Yaşamak zor iş kardeşim.

Hele gençsen , şaşkınsan, taşkınsan.

En uzun gün bile kısa geliyorsa sevinçlerine,

Kumsallar dar geliyorsa koşmak için.

Uçsuz bucaksız okyanuslara bakıp da “su işte “ diyorsan.

Zordur işte.

Yaşamak zor kardeşim ama,

Birde zoru yaşamak var ki

Asıl mesele orda…

                                                
                                                                          Caner GÜMÜŞ

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !